Het geven van taallessen kwam via de moeder van een vriendin op zijn pad: “Zij geeft zelf ook taalles en vond het echt wat voor mij. ”Gerwin is al van jongs af aan een fervent boekenliefhebber en hij had tijd, aangezien hij net was gestopt met zijn studie. Hij liep een paar keer mee met ervaren vrijwilligers en sprong toen in het diepe. Inmiddels geeft hij les aan twee groepen die ieder bestaan uit acht mensen. De deelnemers komen uit onder andere Iran, Turkije, China en delen van Afrika. Sommigen zijn naar Nederland gekomen voor werk of studie, anderen voor de liefde, of als vluchteling. De jongste is 25 en de oudste 41 jaar. Het instapniveau was voor iedereen verschillend. Sommigen spraken al een aardig woordje Nederlands, anderen helemaal niet.

Een les duurt twee uur en Gerwin mag zelf weten hoe hij die invult. Waar traditionele taallessen vaak sterk leunen op grammatica en het stampen van woorden, kiest Gerwin bewust voor een andere methode. “Ik geloof meer in passieve taalverwerving, ” legt hij uit. “Net zoals een kind een taal leert. Je gaat een baby ook geen grammaticale regels uitleggen. Je praat, je leest voor, en langzaam gaan ze het begrijpen en zelf gebruiken.” In zijn lessen nemen spreken en veel lezen dan ook een belangrijke plek in. Gerwin gebruikt eenvoudige verhalen, zoals die van Jip en Janneke, waarbij cursisten via de context nieuwe woorden leren begrijpen.

Leren over het thuisland krijgt ook aandacht. Spreekwoorden, gewoonten en feestdagen komen voorbij. Gerwin vindt het belangrijk dat de taal niet alleen in klasverband wordt geoefend, maar ook daarbuiten. Zo gaan de groepen binnenkort naar Huis Van Eysinga in Leeuwarden. “Zo leren ze een stukje cultuur van Friesland kennen, zien ze hoe er vroeger geleefd werd en werken ze tegelijkertijd aan hun woordenschat. Je leert woorden als fauteuil en balustrade gemakkelijker als je ze in het echt ziet.”

De sfeer in zijn groepen is iets waar Gerwin trots op is. “Iedereen heeft het leuk met elkaar en gaat op beleefde en vriendelijke wijze met elkaar om.” In onze huidige maatschappij, waarin vaak wordt benadrukt dat culturele verschillen onoverbrugbaar zijn, ziet hij juist het tegenovergestelde.

De herkomst van de taalcursisten is vaak een onderwerp van gesprek in de taallessen. Ze praten over culturele verschillen en ook waar ze in hun nieuwe thuisland tegenaan lopen. Het sociale aspect van de lessen is erg belangrijk.“Stel je voor dat je in een nieuw land komt, waar je helemaal niemand kent en waar je de taal niet spreekt.”  In de taalgroepen maken ze nieuwe vrienden. Ze praten over wat ze bijvoorbeeld tijdens de schoolvakanties hebben gedaan. Sommigen vieren vakantie in hun thuisland, maar dat is niet voor iedereen een optie. De een gaat op familiebezoek, de ander bezoekt de Efteling. Het is iedere keer weer gezellig. Soms neemt iemand koekjes mee.

Wat hij zijn cursisten vooral wil meegeven, is zelfvertrouwen.“Veel van hen vinden het spannend om Nederlands te spreken in het dagelijks leven, bijvoorbeeld in een winkel of bij de gemeente. Ze grijpen snel naar een vertaalapp. Maar ik hoop dat ze zich op een gegeven moment zeker genoeg voelen om het zelf te doen. Het zal niet foutloos gaan, maar dat geeft niet, zolang je maar verstaanbaar bent.”    De reacties die hij krijgt, bevestigen dat zijn aanpak werkt .“Een Koerdische vrouw zei: ‘Door jou snap ik hoe het werkt.’ Dat is heel fijn om te horen.”  Gerwin heeft het enorm naar zijn zin:“Ik ga altijd met een goed gemoed naar de les en kom er met een goed gemoed weer vandaan.”

Taallessen in dbieb

Of je nu Nederlands als eerste of als tweede taal hebt, iedereen die wil oefenen met taal is welkom in dbieb. Deskundige vrijwilligers, zoals Gerwin, delen in een gezellige sfeer hun liefde voor taal met deelnemers. Meer informatie: dbieb.nl/helpt